ചില്ല് പാത്രങ്ങൾ ഉടയുന്നു.

അവള് ഇന്നും എന്നെ തെറി വിളിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു വശങ്ങളിൽ ഒട്ടിപിടിച്ച മാംസത്തിന്റെ വീഥികൾ ഞാൻ എന്റെ ഓർമയിലേക്ക് പകർത്തുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ പൂവിട്ട ചിന്തകളെ നിങ്ങൾക്ക് പ്രണയം എന്ന് വിളിക്കാം. റാം, അവനെ ഞാൻ ഇന്ന് തെറി വിളിച്ചു. അത് കേട്ട് അവൻ ചുണ്ട് കീറി ചിരിക്കുമ്പോൾ.. എന്റെ മനസ്സിൽ പൂവിട്ട ചിന്തകളെയും നിങ്ങൾക്ക് പ്രണയം എന്ന് തന്നെ വിളിക്കാം. ഇൗ രണ്ടു പ്രണയങ്ങളും എന്റെ സത്വം തന്നെയാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ് എന്റെ നിദ്രയിൽ, ബോധത്തിൽ ഒരിക്കലും മറയാതെ എന്നെ നിരന്തരം പിന്തുടരുന്നുണ്ട്. 

ഞാനും അവനും കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഏതോ ഒരു ഓർമയിൽ ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചിരുന്നു, എന്ത് കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ഇങ്ങനെ എന്ന്. അവൻ അന്ന് പറഞ്ഞു “നിനക്ക് അല്ല, നമുക്ക് അല്ല, എന്തുകൊണ്ടോ പലർക്കും ഉണ്ട്, അവർ പറയാറില്ല, ദേഷ്യത്തിൽ, അക്രമത്തിൽ, അതാണ് ലോകത്തിൽ ഉള്ളത് ” ഞാൻ അവനെ കളിയാക്കി ” ഫ്രെയ്ഡ്യൻ ഉണർന്നു” അവൻ എന്നെ ചുംബിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു “ഞാൻ ഞാൻ ആണ് എന്ന് നിനക്ക് ഉറപ്പുണ്ടോ, ഞാൻ നീ തന്നെ ആണെങ്കിലോ”. ഞാൻ അവന്റെ നെഞ്ചില് കടിച്ചു “നീ സത്യമാണ്, ഞാൻ സത്യമാണ്, പക്ഷേ മൈഥിലി അവള്” അവൻ എന്റെ കവിളിൽ ഇരുകൈകളും കൊണ്ട് മെല്ലെ തടവി. “.. മൈഥിലി മാത്രമാണ് സത്യ..” 

എന്റെ ഓർമകൾ കറുത്തു തുടങ്ങുന്നു, എന്റെ ബോധം കറുത്തു തുടങ്ങുന്നു, എന്റെ കണ്ണുകളിൽ എപ്പോഴോ തടഞ്ഞ കണ്ണുനീര് ഉണങ്ങി തുടങ്ങുന്നു. മൈഥിലി അവളുടെ കവിളുകളിൽ ഒരു ചുംബനം ഞാൻ സമ്മാനിച്ച ദിവസം അവള് എന്നോട് ചോദിച്ചു ” നീ എന്ത് തേങ്ങ ആണ് ഇൗ കാണികുന്നെ, ഉമ്മ വെയ്ക്കാൻ പോലും അറിഞ്ഞൂടെ, നിന്റെ മറ്റവൻ  ഇതൊന്നും നിന്നെ ” ഞാൻ അവളെ കടന്നു പിടിച്ചു ഉമ്മ വെയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, മിന്നലിടി പോലെ ഒരു ഉഗ്രൻ അടി എന്റെ നെഞ്ചില് പതിച്ചു. “എന്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ എന്റെ ദേഹത്തിലോ ദേഹിയിലോ തൊടരുത്, എന്റെ ചിന്തകളെ വേദനിപ്പിക്കരുത്, ഞാൻ സംസാരിക്കും അപ്പോൾ അതിൽ അലിഞ്ഞു ചേരുക, ഞാൻ ഉമ്മ വെയ്കും അതിൽ അലിഞ്ഞു ചേരുക, നീ രതിയിൽ എന്നെ ക്ഷണിക്കും, അപ്പോ അപ്പോ..”

എന്റെ ഓർമകൾ ..ഉടയാതെ ഞാൻ സൂക്ഷിച്ച എന്റെ ചില്ല് പാത്രങ്ങൾ നിരയായി തകരുകയാണ്. ആ ചില്ലുപാത്രങ്ങളിൽ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച എന്നെ ഞാൻ അറിയാതെ മറയുകയാണ്. അവയിൽ എവിടെയോ ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഞാൻ ..ഞാൻ..

ഞാൻ ആരാണ് ?. തത്വചിന്തയുടെ വെളിപുറത്ത് അല്ല ഞാൻ , ജീവന്റെ ഓർമയിൽ, ഞാൻ ആരായിരുന്നു റാം, മൈഥിലി,മാലിനി,രാജേഷ് ഞാൻ ആരായിരുന്നു. എന്റെ പേര് ഞാൻ മറന്നിരിക്കുന്നു, എന്റെ വേരുകൾ ബോധം അസ്തിത്വം എല്ലാം ഞാൻ മറന്നു. ഞാൻ.. ഞാൻ എന്ന ബോധം, അത് ഇന്ന് ഇവിടെ ഇപ്പോള് അവസാനിക്കുകയാണ്. 

Advertisements

Where Economists go wrong? Part-1

Economics is widely regarded as the queen of social sciences. It is single handedly the finest fodder for any philosopher’s brain. The megalomaniac inside us hesitantly waits for the idea to pan out. Let me predict something ,evethough completely irrelevant,the rise of consciousness in Quantum electrodynamics will eventually lead to a race trying to relate our consciousness with economics to the core.

The two ideas that i wish to discuss here, is common for all social sciences.

  • The inclusion of highest cognitive force to each layer of analysis
  • Non-linear relationship between base and superstructures.

Every social science flourish on the idea of multiple layers interacting with each other to generate a number of combinations each pertaining to a logical nature of behaviour of the layer. Lets consider an example, the Keynesian Multiplier effect, during a recession, he suggests the government to invest on high cost public projects which would generate employment and which in turn will lead to rise of demand and eventually the investors would come around these projects and slowly but surely will outweigh the debt the goverment has endured. In one chain of events,his beautiful perspective of demand generalised the need for government planning and control over markets. The house of cards will fall the moment we introduce the highest level of cognitive process in each chain of the system. The moment I assume, that the essential objective of these cognitive process is to minimise the expenditure of perceived valuable resource, everything in the chain is prone to large changes. The cognitive process encompass of all types of cognitive capabilities includinn emotional intelligence, behavioural differences etc that the participant possess at an individual level (more about that later).

I don’t blame Keynes here,but I do blame Hayek for his complete neglet of market behaviour thinking that market is the collective agreement of the participants and that centralised government planning is dangerous. He has practically assumed that any bunch of transaction is an agreement of buyer and seller where as in reality, it depends on the cognitive process involved in the transaction. Hopefully in future,I will try to argue with Marxian and Neoliberals.

For the second point in consideration, lets make an argument that we as a group of life forms were introduced to a completely isolated set of resource pool. How will our economic behaviour ? I am still pondering over the idea.But why Economics,The reason for my consideration of Economics is very simple, it is a base structure, the organisation and structuralisation of same can lead to formation of superstructures like polity etc. The formation of economic behaviour will essentially contribue to formation of our ethical nature, aesthetic sensibility and other social and mental structures. We sure know that they can be easily warped by economic problems as well. The economists of yesteryears often forget that the superstructures can often provide feedback to base structures , that there is non-linear two way relationship between base and superstructures.

If so, what should be the objective of development,markets are non-balancing, manipulative mess of a system, superstructures and base share a non-linear relationship that often picks up the side with more cognitive effort. The objective of development can be defined at a social level, but I strongly,rationally believe, it should be always suggested at individual level. I am in the process of forming a clear opinion on it, when the clarity of thought is achieved, I will discuss it with you.

തീരുമാനങ്ങൾ

“സഖാവേ, എനിക്ക് മടുത്തു , എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് ചെയ്യൂ” അവൾ പരിതപിച്ചു. കുറച്ചു നാളുകൾക്കു ശേഷം അയാൾക്കു സിഗരറ്റ് വാങ്ങി കൊടുത്തു അവൾ. നിസ്സംഗതയോടെ അതിന്റെ അലസമായ പുകചുരുളകളിൽ ജീവന്റെ ശൂന്യത ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാണ് അയാൾ. “സഖാവേ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ”. അയാൾ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ എന്നുപോലും അവൾക്കു ഉറപ്പില്ല. “സഖാവേ..അയാൾ ഇന്നും..” അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ആർദ്രത പടരുന്നുണ്ട്. അയാൾ പക്ഷെ ആ പുകചുരുളകളിൽ ആയിരുന്നു, അവ അയാളോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്, അവ ചില കഥകൾ പറയുന്നുണ്ട്, അവ കണ്ണീരു പൊഴിക്കുന്നുണ്ട്, അയാളുടെ ഓർമകൾ ആ പുക ചുരുളുകൾ കൊണ്ട് ചില കഥകൾ ആടുന്നുണ്ട് മനസ്സിൽ. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ട്. അയാൾ കണ്ണുകൾ പതിയെ അടച്ചു. അവൾ അയാളെ കടുത്ത ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി, നടുനിവർത്തി തന്റെ ചുറ്റുപാടുകളിലേക്ക് അലസമായി നോക്കി. അവൾ മൗനം പൂണ്ടു, പക്ഷെ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആർദ്രത മറഞ്ഞുപോയിരുന്നു. ആ വികാരം, ആ വിചാരം, അതാണ് എന്നും വിപ്ലവത്തിന്റെ ശംഖൊലികളായി മാറിയിട്ടുള്ളത്.

Lost myself

Everyday I stream myself,my most public self to humanity thinking that they would care. In moments of excruciating pain, I look into a mirror, filled with tears, with blood running dry out of the wounds , i smile. During those moments, i frequently stumbled upon the endearing realisation, that, even I don’t care. I cried without sounds and broke myself out of the mirror, decided to kill myself and then laughed a lot. 

I decided to kill the entire world.